Oops, I did it again!

Ja hoor, ik ben er weer in getrapt. De serieusheidsval. Na een paar maanden keihard geknald te hebben om de SPEELregels uit te geven en onder de aandacht te brengen, nam ik een week vrij met de feestdagen. En toen ik weer aan de slag ging, ben ik blijkbaar met m’n oude vertrouwde veel te serieuze been de vakantie uitgestapt. Ik deed weer waar ik nog geen jaar geleden mee was gestopt, namelijk heel veel achter mijn bureau zitten en nadenken. Want welke richting wil ik op met  Bureau Play? Ik ging lijstjes maken en planningen en probeerde krampachtig de boel onder controle te krijgen. Het oude bekende gevoel bekroop me weer dat ik iemand anders moest zijn dan mezelf (lees: een commerciële zakelijke dus serieuze variant) om van Bureau Play een goed draaiende business te maken. En ik weet wel dat dat dus helemaal niet waar is, maar dat dacht ik wel weer even. Dat hoort er nou eenmaal bij, bij mijn serieusheidsval.

Ik had niet door dat ik zelf weer even was gestopt met spelen. Want ik had het nog wel dagelijks met mensen  over wat spelen aan je leven toe kan voegen, over plezier maken, de kracht van nieuwsgierigheid en ontdekking en ook over de dingen met een korreltje zout nemen. Toen het dan toch eenmaal tot me doordrong, duurde het nog even voordat ik zelf weer mijn eerste stappen in de ‘speeltuin’ zette. Ik wilde het dagelijkse speelkwartiertje, dat vorig jaar veel in beweging had gezet, weer in ere te herstellen. Maar ja, als ik in zo’n serieusheidsbui terecht kom dan is er een heel hardnekkig stemmetje dat mij vertelt dat spelen nou even niet het allerbelangrijkste is om te doen. Veel belangrijker zijn volgens dat stemmetje lijstjes maken, planningen opzetten, emailmappen opruimen etc.

Gelukkig zijn er dan nog engeltjes om me heen die me een handje helpen. Zoals Joost. Hij loopt stage bij Bureau Play. En hij is een kei in ontzettend veel dingen zoals vormgeven, fotograferen, animaties maken. Maar ook in het me helpen herinneren aan belangrijke dingen, zoals mijn voorgenomen dagelijks speelkwartier.  Vorige week maandag herinnerde hij me er keer op keer aan, net zo lang tot ik mijn serieusheidsstemmetje even wat minder serieus nam. En poeh, het  was wel weer even wennen. Want ja, wat gaan we doen? We besloten een SPEELregel te spelen. We trokken ‘Probeer vandaag zoveel mogelijk driehoeken te spotten in je omgeving”. We zijn naar buiten gegaan en niet verder dan zo’n 100 meter van ons gebouw af geweest. En toch ontdekten we zoveel nieuwe dingen. Op zoek naar driehoeken keken we met een hele andere blik naar onze omgeving. Eerst was het nog lastig om te vinden maar we werden steeds inventiever. Kijk maar:

Op woensdag kwam er weer een helpende hand op mijn pad. Ik was op bezoek bij De Waarmakerij in Nijmegen; een cowerk-zone en nog veel meer dan dat. Inititiatiefnemer Juul Martin stelde mij de vraag: “je hebt het over spelen maar ik hoor je ook steeds het woord serieus noemen. Hoe verhoudt dat zich tot elkaar?” Tja… schot in de roos. Dus hup, meteen een speelkwartier ingelast. Ook deze keer met behulp van een SPEELregel. Nog wat andere mensen haakten aan en we trokken de kaart ‘Schrijf een vrolijk kaartje, vol complimenten en leuke tekstjes. En gooi ‘m bij een onbekende in de brievenbus‘. Ik was gewoon een beetje beduusd van hoe iedereen vervolgens enthousiast post-its begon te beschrijven en de straat op rende. Toen ik, nadat ik van mijn beduusdheid bekomen was, een minuut later de straat op ging hing de hele straat al vol briefjes op deuren en auto’s. Wat een heerlijk speelkwartier!

Vorig jaar heb ik het ook gemerkt tijdens mijn speelkwartierexperiment, ik ga steeds meer op zoek naar speelse momenten die uit te bouwen zijn tot speelkwartier. En dan is het helemaal fijn als  je mensen in de buurt hebt die het je wel heel makkelijk maken. Zoals Mariska, mijn kantoorroomy bij Lev Kaupas. Zij wilde graag een goede duik maken in de kussenhoek die we boven hebben. Enthousiast hielpen Joost en ik haar om de meest ideale buikschuifconstructie te maken. De hele kussenhoek werd door ons leeggehaald en de kussens werden strategisch verdeeld. Met een luchtbed vloog Mariska als eerste over de kussens. Joost en ik volgden. Wow, wat was dit een te gek speelkwartier!

De afgelopen speelweek heeft alweer zijn eerste vruchten afgeworpen. De speelse ideetjes ploppen weer een voor een op. Want ja, ik heb het weer gemerkt, laat mij maar gewoon mijn ding doen dan volgen daar vanzelf dingen uit waar Bureau Play geld mee kan verdienen. Voor mij werkt het niet om vanaf het eindresultaat (omzet maken) terug te gaan redeneren hoe ik dat voor elkaar kan krijgen. Maar als ik gewoon vanuit plezier mijn ideeën uitvoer, verzin ik vanzelf manieren hoe ik daar geld mee kan verdienen. Dat had ik vorig jaar al ontdekt. En nu weer opnieuw. Verder voel ik me nog wel steeds wat moe en gestresst, al is het al minder dan vorige week. Benieuwd of de komende week vol speelkwartiertjes daar verandering in gaat brengen…

Comments

  1. Eric

    Maar heb je ook niet een beetje serieusheid nodig, als contrast?
    Is het spelen niet leuker als je af en toe niet kunt spelen?

    “Elke dag biefstuk”-variant 🙂

    1. Marieke van Dam

      Tuurlijk, helemaal waar, het is ook belangrijk om dingen serieus aan te pakken, en plannen, structureren etc. heeft absoluut nut. Ik heb voor mezelf alleen ontdekt dat het om de volgorde gaat. Als ik begin met dingen te doen omdat ik er plezier uit haal en zonder vooraf te bepalen waar het uit moet komen dat dan de mooiste dingen ontstaan. Vervolgens kan ik dan via structureren en plannen ervoor zorgen dat het wordt uitgebouwd tot iets nog mooiers. Zo zijn de SPEELregels ook ‘ter wereld gekomen’. Het ontstaan er van is zonder vooropgezet plan gebeurd maar om ze uit te brengen heb ik absoluut volgens planning moeten werken. Al moet ik zeggen dat daarbinnen het ook elke keer weer bleek dat uit even loslaten mooie resultaten opleverde.

      Soort van ‘niet de biefstuk in de pan gooien voordat er boter in zit’ 😉

  2. Zoooooo herkenbaar Marieke! Laat je niet tegenhouden, geniet and let us play en genieten!!!!! Linde
    Ps wat zou jij het liefste willen doen?

    1. Marieke van Dam

      Ja, jij ook? Nee hoor, ga gewoon weer verder spelen 😉 En ik vind het zelf het leukste om de wereld om me heen steeds weer opnieuw te ontdekken, daar word ik heel gelukkig van. Op reis in mijn eigen omgeving of in verwegistan.

  3. Hi Marieke, ik heb je blog post met plezier en veel herkenning gelezen. Hoe meer we spelen, hoe beter we onszelf voelen, hoe hoger onze vibratie is en hoe meer de Wet van Aantrekking ons kan aanbieden wat we wensen en wat ons verder helpt op ons pad. Als je het leuk vindt kun je via deze link mijn laatste blog post lezen die gaat over het belang van spelen om te floreren. http://www.tbpcoaching.com/blog/entry/waarom-spelen-zo-belangrijk-is-om-te-floreren Liefs en veel plezier verder! Mariëlle

    1. Marieke van Dam

      Ja, mooi gezegd. En thanks voor de link naar je blog. Leuk om te lezen dat je in je blog dezelfde conclusie trekt: ‘Je hoeft van te voren niet te kunnen bedenken hoe jouw manier van spelen ook daadwerkelijk brood op de plank gaat opleveren. Dat zal het leven jou wel laten zien, als je jezelf maar lang genoeg het cadeau gunt om te mogen spelen en genieten.‘ En inderdaad: ‘Ga je voor de tussenprijzen of de hoofdprijs? Ga je van de complete reis genieten, of pas als je de hoofdprijs hebt gewonnen?‘ 🙂

Add A Comment