Spelen, kan ik dat plannen?

Gisteren was ik vlinders op mijn balkonmuur aan het plakken, als versiering. Ik vond het echter te druk en trok ze er al snel weer af. Vervolgens heb ik het op de andere muur geprobeerd, ook geen gezicht. En het is me nog steeds een raadsel hoe het kwam dat ik ze vervolgens op allerlei voorwerpen aan het plakken was en ging fotograferen. Ik weet het niet, het gebeurde, zomaar, ineens. Het was een van die momenten waar ik af en toe ineens in beland, plotseling, spontaan. Zo’n moment waarin ik helemaal op ga in iets vrolijks, iets zonder nut, wat op dat moment voelt alsof het het allerbelangrijkste op aarde is, waarbij ik alles vergeet en tijd geen betekenis meer heeft.