Ken je dat, dat je iemand al langer kent en weet hoe fijn/tof/leuk/lief diegene is zonder het altijd te voelen?
Dat heb ik om de zoveel tijd weer in mijn relatie. We doen dan allebei ons eigen ding. We leven prima samen, zonder dat de vonken er vanaf springen. Maar er is altijd een soort weten. Ik vind dat fijn, ontspannen. Ik heb dat nooit eerder zo met iemand gehad.
Maar het kan ook een valkuil zijn. Dan ga ik invullen wie hij is. Ik ken hem ook zo goed. Dan wordt hij een plaatje dat ik op hem projecteer.
Dan is het tijd om weer nieuwsgierig te worden. Opnieuw contact te maken. Over mijn eigen ‘weten’ heen te stappen.
En als ik dat doe, dan gebeurt het me regelmatig dat ik weer helemaal opnieuw verliefd word. Dat vind ik zo bijzonder. Ook dat heb ik nooit ooit eerder zo gehad.
Dan wil ik de hele tijd tegen hem aankruipen. Aan iedereen vertellen hoe leuk hij is. Ook al zijn we al jaren bij elkaar.
Ook met ideeën
Ik kan dat dus ook hebben met mijn ideeën en projecten. Dat ik wel weet hoe tof ik ze vindt maar het niet meer voel.
Ze zwerven voortdurend door mijn hoofd. Ook de hele oude. De meeste komen om de zoveel tijd allemaal weer even langs. Maar ik heb er dan plaatjes van gemaakt. Het is een diavoorstelling. En geen film waar ik door meegesleept wordt.
Dus moet ik dan – net als in mijn relatie – weer even contact met ze maken, nieuwsgierig worden, ze opnieuw leren kennen.
Zo heb ik de afgelopen maand de Random Book Club weer opnieuw leren kennen. Een tijdje terug plande ik een nieuwe datum. Dat kwam door de herfst, Ik vind het altijd fijn om dan zo met onze boeken bij elkaar te kruipen. De allereerste Random Book Club was ook in november (op een paar dagen na precies vijf jaar geleden!).
Maar dat plannen was nog steeds vanuit het ‘weten’. Het plaatje ‘gezellig bij elkaar’.
Dus ben ik door mijn oude notities gaan bladeren. Herinneringen ophalen door oude stories te kijken. Mijn boeken weer eens ingedoken met de opdrachten.
En wat is die Random Book Club toch een leukerd!
6 x waarom ik (weer!) verliefd ben op de Random Book Club
1. Andere manier van lezen
Toen ik de Random Book Club bedacht, ging het mij vooral om een leuke verrassende avond met elkaar en onze boeken.
Maar zonder dat ik het door had, bedacht ik ook een hele andere manier van lezen.
Eentje die ik daarvoor zelf ook nog nooit had gedaan. En die zoveel meer bij me past! Ik lees altijd zo’n acht boeken tegelijkertijd. En zelden eentje uit.
Nu ik ze niet meer van begin tot eind hoefde te lezen, was dat ineens ook geen probleem meer!
Lezen werd veel interactiever, speelser, vrijer. leuker.
Ik heb de afgelopen jaren ook zoveel berichtjes gehad van mensen die blijvend anders zijn gaan lezen. Zelfs van mensen die dachten dat ze eigenlijk helemaal niet van lezen hielden!
2. Opschudding voor je hoofd
Eén van de interessante ontdekkingen in mijn leven is dat je overal mee kan spelen. Het leukste vind ik dat met dingen waar je vastgeroeste ideeën over hebt.
Ik had geen idee hoeveel ik er over boeken had en hoe stevig die vastgelijmd zaten! En ik ben niet de enige heb ik in de afgelopen vijf jaar ontdekt.
We vinden het zo vanzelfsprekend dat je een boek chronologisch leest. Dat als je er aan begint je het ook uit moet lezen.
Door er mee te spelen, komt er ineens zoveel ruimte en lucht bij. Dat er ook voor lezen niet perse een manier is waarop het ‘hoort’ of waarop je het moet doen. Dat je ook daarin zelf mag ontdekken wat je fijn vindt, wat bij je past.
3. Opluchting voor schuldgevoelens
Nog iets wat me verrast heeft: hoeveel schuld- en schaamtegevoelens we over lezen kunnen hebben. Hoeveel zwaarte er om lezen heen kan hangen.
Over het niet beginnen aan een boek, het niet uitlezen, het tempo waarin we lezen, hoeveel (of vooral weinig) we er van onthouden, hoe we wat we hebben gelezen zouden moeten toepassen.
Het geeft zo’n enorme opluchting om dat allemaal lekker achter je te laten.
4. Vriendschap met boeken
Het heeft mijn relatie met mijn boeken verandert. Ik denk dat ik boeken (of in ieder geval die kennis die er in staat) altijd als iets ‘hogers’ zag. Iets waar ik tegen op keek. Iets waar ik mijn best voor moest doen om het te verwerven.
Door de opdrachten die ik voor de Random Book Club bedacht, veranderde dat. Het werd niet meer iets dat ik moest ‘bestuderen’ maarhet werd meer een gesprek met mijn boeken. Niet één kant op. Maar heen en weer. Ik leer van ze, maar reageer er ook weer op. Wat roept het bij me op? Wat zijn de ideeën die ik zelf heb?
Het mooiste compliment dat ik over de Random Book Club kreeg was iemand die zei: “Ik dacht dat ik deze avond over mijn boeken zou leren, maar ik leerde zoveel nieuws over mijzelf”.
5. Een ander soort ontmoeting
De Random Book Club is samen met anderen. Daardoor leer je niet alleen jezelf en je boeken ontdekken, maar ook elkaar. Op zo’n andere manier. Ik heb gemerkt dat het hele andere gesprekken zijn dan we gewend zijn.
Iedere keer vind ik het weer een beetje magisch om mensen die elkaar helemaal niet kennen, zo open en neiuwsgierig met elkaar te zien praten. Ik krijg vaak reacties achteraf van mensen die zeggen dat ze het normaal heel spannend vinden in groepen en hier helemaal vanzelf ging. Dat ze in plaats van uitgeput nu opgeladen zijn.
Dat is wat ontmoeten via je boeken doet.
6. Tja, het is gewoon leuk!
En als laatste, misschien wel de allerbelangrijkste: Het is gewoon ontzettend leuk!
Heerlijk om zo door boeken heen te reizen. Om te spelen met iets wat we allemaal al zo vaak doen. En om te ontdekken dat het ook helemaal anders kan.
Geef een reactie